Operacja przez dziurkę od klucza, zabieg małoinwazyjny — artroskopia
Artroskopia pozwala naprawić staw przez nacięcia 3–4 mm, bez dużego cięcia, z wypis tego samego dnia. Operuję artroskopowo sześć stawów: kolano, biodro, bark, staw skokowy, łokieć i nadgarstek.
Dlaczego artroskopia zamiast operacji otwartej?
Klasyczna chirurgia otwarta wymaga cięcia 10–15 cm, odwarstwiania tkanek, dłuższego gojenia. Artroskopia zmienia proporcje: nacięcia 3–4 mm, kamera w powiększeniu pokazuje struktury niewidoczne gołym okiem, a pacjent wychodzi do domu tego samego dnia lub po jednej nocy.
Mniejsze nacięcia to nie tylko kwestia estetyczna. Mniej uszkodzonych tkanek oznacza mniejszy ból pooperacyjny, mniejsze ryzyko zakażenia i szybszy powrót pełnej funkcji stawu. W wielu przypadkach jest to po prostu lepsza chirurgia — nie „łatwiejsza”, ale precyzyjniejsza.
Jakie stawy operuję artroskopowo?
Kolano
Najczęstsza lokalizacja. Operuję artroskopowo: zerwane więzadło krzyżowe (technika QTB), uszkodzenia łąkotek (szycie zamiast usuwania, kiedy to możliwe), ubytki chrząstki, torbiele Bakera, przykurcze (kapsulotomia tylna), złamania wgnieceniowe, zwyrodnienie śluzowe ACL, nawykowe zwichnięcia rzepki.
Biodro
Artroskopia biodra wymaga specjalistycznego stołu trakcyjnego i dłuższego instrumentarium. Operuję: FAI (cam i pincer), uszkodzenia obrąbka, biodro trzaskające (technika ESHS), uszkodzenia chrząstki stawu biodrowego.
Bark
Operuję: uszkodzenia stożka rotatorów, niestabilność barku, zamrożony bark (artroliza artroskopowa), usunięcie zwapnień, akromioplastykę.
Staw skokowy
Operuję: impingement, OCD kości skokowej, niestabilność, ciała wolne, synowektomię. Więcej o stawie skokowym →
Łokieć
Operuję: ciała wolne, łokieć tenisisty (debridement), resekcję głowy kości promieniowej, dekompresję. Więcej o łokciu →
Nadgarstek
Mikroartroskopia kamerą 1,9 mm — operuję: uszkodzenia TFCC, ciała wolne, złamania kości łódeczkowatej. Więcej o nadgarstku →
Jak wygląda zabieg?
Artroskopia to operacja, nie „mały zabieg”. Wymaga znieczulenia (regionalnego lub ogólnego), sali operacyjnej, jałowych warunków. Różni się od chirurgii otwartej sposobem dostępu — nie zakresem tego, co można zrobić.
Artroskopia a terapia biologiczna
Coraz częściej łączę artroskopię z terapią biologiczną — osoczem bogatopłytkowym (PRP) lub czynnikami wzrostu. Biologiczne wspomaganie gojenia tkanek po operacji to kierunek, w którym mam doświadczenie badawcze — badaliśmy między innymi wpływ PRP na przeszczep więzadła krzyżowego.
Czego nie zrobię artroskopowo
Artroskopia nie zastąpi endoprotezy w zaawansowanym zwyrodnieniu stawu. Jeśli chrząstka jest zniszczona do kości, a staw jest niestabilny i bolesny od lat — artroskopia nie pomoże i nie proponuję jej w takich przypadkach. Na konsultacji oceniam, czy artroskopia jest realną opcją, czy potrzebne jest inne podejście.
Kiedy wybieram operację otwartą
W kilku sytuacjach operacja otwarta daje lepsze wyniki: ciężkie złamania wewnątrzstawowe, wielowięzadłowe rekonstrukcje z uszkodzeniem struktur tylnych, rewizje po wielu wcześniejszych operacjach. Dobra chirurgia to ta, która jest dopasowana do problemu — nie ta, która jest „bardziej nowoczesna”.
Najczęstsze pytania
Czy artroskopia boli?
Zdecydowanie mniej niż chirurgia otwarta. Nacięcia mają 3–4 mm — ból pooperacyjny kontroluję środkami doustnymi. Większość pacjentów po 2–3 dniach nie potrzebuje silnych leków przeciwbólowych.
Ile trwa pobyt w szpitalu po artroskopii?
Większość zabiegów to tryb jednego dnia — wypis po kilku godzinach. Złożone rekonstrukcje wymagają 1–2 nocy.
Kiedy mogę chodzić po artroskopii kolana?
Zależy od zabiegu. Debridement lub szycie łąkotki: obciążanie od razu lub w ciągu kilku dni. Rekonstrukcja ACL: kule łokciowe 2–4 tygodnie. Chrząstka: odciążenie do 6 tygodni.
Czy każdy staw nadaje się do artroskopii?
Technicznie — prawie każdy. Operuję artroskopowo kolano, biodro, bark, staw skokowy, łokieć i nadgarstek. Zaawansowane zwyrodnienie wymagające endoprotezy to jedyne ograniczenie, w którym artroskopia nie przyniesie poprawy.
Czym artroskopia różni się od operacji otwartej?
W artroskopii pracuję przez nacięcia 3–4 mm z kamerą w powiększeniu. Nie ma dużego cięcia, nie odwarstwiamy tkanek — stąd mniejszy ból, szybsze gojenie i mniejsze ryzyko powikłań.